Meer op Jezus lijken

Elke keer als er weer iets heftigs gebeurd verbaas ik me over hoe we tegenwoordig toch met elkaar omgaan. Misschien kunnen we proberen om meer op Jezus te lijken!

Het is donderdag 28 Januari, iets voor half 9. Met thee en koekjes zit ik met een goede vriend en vriendin in de startblokken voor een nieuwe aflevering van ‘Wie Is De Mol?’. Ik zet de tv op Nederland 1, met de verwachting dat WIDM al is begonnen. In plaats daarvan zien we het symbool van het NOS-Journaal met de tekst: ‘Even geduld a.u.b.’. Verward vraag ik aan mijn vader wat er aan de hand is, maar die heeft ook geen idee. Nou, dan zit er niks anders op dan maar even geduld te hebben. Terwijl we speculeren wat er zou kunnen zijn, zeg ik (zonder na te denken) voor de grap: ‘’Er zullen wel weer gasten met een pistool naar binnen gerend zijn.’, terugdenkend aan de aanslag op Charlie Hebdo vorige maand. Vervolgens komt er een bericht binnen dat er inderdaad een man met pistool zendtijd geëist heeft. Vol verbijstering volgen we de rest van de avond de berichten die langzaam binnen komen stromen over een student die het nodig vond om met een pistool meerdere mensen te bedreigen voor zendtijd waarin hij iets heel belangrijks te zeggen zou hebben.

Elke keer als er zoiets gebeurd verbaas ik me over hoe we tegenwoordig toch met elkaar omgaan. Dit is natuurlijk een heftig voorbeeld, maar ook in ons eigen dagelijkse leven zijn we steeds meer met onszelf bezig dan met anderen. Hoe vaak gebeurd het niet dat iemand je laat zitten in plaats van helpt, omdat het hem/haar ‘even niet uitkomt’? En hoe vaak zegt iemand op het allerlaatste moment toch jullie afspraak af? En ook niet onbelangrijk: hoe vaak doe jij deze dingen bij een ander? Misschien bedoel je het niet zo, maar toch kan dit anders overkomen.

Maar hoe reageren we hier vervolgens op? Misschien worden we boos, of misschien vergeven en vergeten we het maar snel. Als iemand dit bij mij doet (of ik bij iemand anders) probeer ik aan Jezus te denken en hoe Hij gereageerd zou hebben of zou willen hoe ik nu reageer. Toen hij hier op aarde rondliep was hij namelijk behulpzaam, zette het welzijn van anderen altijd voor hemzelf (Hij liet zich kruisigen voor onze zonden, als dat geen onzelfzuchtigheid is!), was vergevend en begripvol. Ook in de Bijbel kun je het vinden: ‘’Heb uw naasten lief, zoals u uzelf lief hebt.’’ Ik merk dat ik daar zelf nogal eens wat moeite mee heb, en ik denk dat dat ook deels komt door de instelling van onze maatschappij. Een sollicitatiegesprek, een toelatingsprocedure voor je studie, je middelbare school; overal worden we aangeleerd om je beste beentje voor te zetten, ook als dit ten koste gaat van anderen. Maar als iedereen hier wat vaker bij stil zou staan en vervolgens zou proberen om in Jezus’ voetstappen te treden, denk ik dat onze wereld vol donker stukje bij beetje wat lichter zal worden.

 

Deze post is geschreven door een Alpha – Youth content team member. Meer weten of ook teamlid worden? Lees hier meer.