Het selfie syndroom

Je kent ze wel, de selfies. Het woord selfie is dit jaar opgenomen in ons woordenboek en uitgeroepen tot woord van het jaar. Tijd om eens in de wereld achter de selfie te duiken! De duckface selfie, de sexy selfie, de kijk-waar-ik-ben selfie, de I’m-having-fun selfie, ze zijn er in alle soorten en maten. Als je ‘selfies’ googlet krijg je zelfs complete instructies die je uitleggen hoe je een goede selfie maakt.

Het is een simpele één plus één is twee; social media in combinatie met een goede smartphone, wie kan het dan nog laten om foto’s van zichzelf te posten? Toch is het grappig dat juist een selfie, een duidelijk door jezelf gemaakt zelfportret, zo populair is op social media. Zijn er dan geen andere mensen om je heen die een foto van jou maken, of waarvan jíj een foto wilt maken?

Social media is geweldig. Je kunt non-stop je vrienden volgen, op elkaar reageren, activiteiten organiseren, en geweldige plaatjes van over de hele wereld bekijken. Maar als je eens een stap terug doet, blijkt dat iedereen eigenlijk vooral met zichzelf bezig is. Zodra je buiten je vriendencirkel stapt en posts van onbekenden gaat bekijken, wordt dit ineens veel duidelijker. Het lijkt wel of we steeds narcistischer worden met z’n allen. Even ter verduidelijking  wat zijn narcistische trekjes? Gericht zijn op jezelf, niet goed met kritiek om kunnen gaan, niet echt kunnen luisteren, het idee hebben dat je boven anderen en de regels staat, snel aggressief worden. Verschillende onderzoeken tonen aan dat mensen die het meest gebruik maken van social media narcistischer zijn, niet socialer.

Laatst bleek dat niet op instagram, maar juist op twitter de meeste selfies geupload worden. Het is dus duidelijk dat selfies gebruikt worden  om onszelf te laten zien aan anderen. We willen natuurlijk zelf graag bepalen hoe anderen ons zien, en misschien dat we daarom liever zelf de foto’s maken dan dat anderen ons taggen. ‘Aah, wat een verschrikkelijke foto, waarom heb je me getagd?!’ Maar de meeste selfies lijken stereotypes alleen maar te bevestigen. Meisjes maken vooral beauty-selfies, (of alleen van het gezicht, of alleen van hun lijf) of selfies met vriendinnen op feestjes. Jongens maken ook graag selfies, maar dan net iets anders. Van hun gespierde bovenlijf (a la Bieber), stoer kijkend met vrienden, dronken of naast een fancy sportauto. Vaak zijn selfies dus niet echt uniek, behalve het hoofd dat erop staat.

Zou het niet veel leuker zijn als we in foto’s van elkaar kunnen laten zien wie onze echte vrienden zijn? Dat we ze kennen en ons niet beter voor hoeven te doen dan we zijn? Be-your-selfie!